Na de diagnose van parkinson begint een moeilijke periode van vier maanden voordat je contact hebt met een parkinsonverpleegkundige. Het verhaal van een moeder met een zoon van 14 en een dochter van 11 laat zien hoe ingrijpend deze periode kan zijn. Het is zwaar om aan je kinderen te vertellen dat je ziek bent en dat het nooit meer overgaat. De zoon van 14 gaat online op zoek en komt helaas ook nare dingen tegen, wat verdriet oproept. De dochter van 11 maakt zich zorgen over erfelijkheid en besluit zelfs op haar jonge leeftijd dat ze geen kinderen wil om het risico te vermijden. Gelukkig blijkt uit een genetische test dat de moeder niet erfelijk belast is, wat een grote opluchting geeft aan de kinderen.
In deze moeilijke periode tussen diagnose en het eerste contact met een parkinsonverpleegkundige is praktische hulp vaak gewenst, maar helaas ontbreekt deze vaak. Veel mensen staan er alleen voor in deze moeilijke tijd en dat kan een gevoel van strijdvaardigheid oproepen. Het is daarom belangrijk om te beseffen dat je niet alleen bent en dat er altijd hulp en steun beschikbaar is.
De boodschap van dit verhaal is dan ook dat het belangrijk is om open te zijn over je gevoelens en om hulp te zoeken wanneer dat nodig is. Parkinson is een ziekte die niet alleen de persoon zelf, maar ook zijn of haar omgeving raakt. Samen sta je sterker en samen kun je de moeilijkheden overwinnen. Wees niet bang om steun te zoeken en praat erover met de mensen om je heen. Wees strijdbaar en laat je niet ontmoedigen door moeilijke momenten. Samen komen we er wel.
Nederlands 
English